The Veggie Sisters

Latest recipes from The Veggie Sisters

Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Ό,τι αγαπάω εγώ παχαίνει !!!!!!



Όποια και να 'σαι, ό,τι και να 'σαι,

κάνε μου απόψε μουσακά.

Δεν σου ζητάω πολύ να ψήσεις

λίγα ζητώ: δύο ταψιά.


Αν είν' η υγεία μου σακατεμένη,

φταίει το πάχος κι όχι εσύ.

Ό,τι αγαπάω εγώ παχαίνει

κι όσο κι αν φάω, δεν μου αρκεί.



Όσες μπριζόλες έχω γνωρίσει

έφυγαν δίχως να ''πούνε κιχ'',

κι όμως δεν έχω καμιά μασήσει

με δυο μπουκιές τις έχω καταπιεί.



Αν η κοιλιά μου, είναι πρησμένη

φταίει ο χοίρος, και το κρασί.

Ό,τι αγαπάω εγώ παχαίνει

θέλω να φάω κι ένα αρνί.



Όποια και να 'σαι, κόκορα φτιάξε,

δυο μπούτια δωσ' μου τρυφερά,

λίγο η πείνα να ξαλαφρώσει,

κι ύστερα πιάσε κι έναν χαλβά.



Αν είν' η μούρη μου σοροπιασμένη,

δε φταίει η τούρτα με σαντιγί.

Ο μπακλαβάς σου που με τρελαίνει

και για επιδόρπιο, ραβανί.

Το παραπάνω άσμα ψαρεύτηκε από το http://forum.kithara.gr/index.php?topic=18242.25 και δημιουργός του φαίνεται να είναι ο Βραζίλης !!!!
Δεν είναι τέλειο;;; Και μην ξεχνιόμαστε, όποιος χρειάζεται συνταγή για μουσακά εδώ
Και το κανονικό τραγούδι από τον Πουλόπουλο "Όποια και να είσαι"

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Αγκινάρες από την Κρήτη με μοσχαράκι

Εχθές ήρθε δέμα από την Κρήτη. Μας έστειλαν τα πεθερικά μου λαδάκι, χόρτα και αγκινάρες άγριες..... Με τσακίσανε!!!! Τρελαίνομαι για αυτές τις αγκινάρες!!! Από την πρώτη φορά που τις δοκίμασα, τις ερωτεύτηκα!!! Υπερβολή;;; Δεν νομίζω, για δοκιμάστε τες και μετά ελάτε να μου πείτε!!!! Πρώτη φορά τις είδα στην Κρήτη και από ότι λένε οι Κρητικοί μόνο εκεί φύονται. Από τα χεράκια της πεθεράς μου (εξαιρετική μαγείρισσα) τις έχω φάει με χοιρινό και με κατσικάκι, εγώ αποφάσισα να τις κάνω με μοσχαράκι, όχι γιατί ήθελα αλλαγή, αυτό είχα!! Πού να τρέχω με τέτοιο κρύο;
Ευτυχώς θυμήθηκα να βγάλω μια φωτογραφία πριν τις μαγειρέψω...





Υλικά:
1 κιλό μοσχαράκι
1 κιλό άγριες αγκινάρες Κρητικές
2 πατάτες
2 μέτρια ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2-3 λεμόνια
2 κρόκοι
ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι


Εκτέλεση:


Από την προηγούμενη μέρα πλένω καλά τις αγκινάρες μου και τις βάζω μέσα σε νερό για όλη την νύχτα. Βάζω στην κατσαρόλα μου το ελαιόλαδο (εγώ έβαλα τόσο όσο να καλυφθεί ο πάτος) να ζεσταθεί και τσιγαρίζω το κρέας μου, βγάζω το μοσχάρι και ρίχνω τα ψιλοκομμένα μου κρεμμύδια μέχρι να μαραθούν. Προσθέτω το κρέας και ρίχνω χυμό από ένα λεμόνι. Ρίχνω τις αγκινάρες μου, τις πατάτες κομμένες στα τέσσερα και ένα ποτήρι νερό, το αφήνω να βράσει.
Το έφτιαξα στην χύτρα, οπότε από την στιγμή που σηκώθηκε η βαλβίδα, χαμήλωσα την φωτιά και το άφησα για 25 λεπτά. Το φαγητάκι είχε βράσει. Αν δεν θέλετε να το αυγοκόψετε μαζί με τις αγκινάρες βάλτε λίγο ακόμα λεμονάκι, αν σας αρέσουν τα ξινά και αλατοπιπερώστε. Αν πάλι θέλετε να το αυγοκόψετε: χτυπάω τους κρόκους με δύο λεμόνια, αλατοπιπερώνω (δεν έχω αλατοπιπερώσει το φαγητό) και ρίχνω το ζουμί από το φαγητό, λίγο-λίγο χτυπώντας συνέχεια με τον αυγογδάρτη. Αν θέλετε να γίνει πιο πηχτή η σάλτσα σας, λιώστε μια-δυο πατάτες (από αυτές του φαγητού) ή βάλτε μια κουταλιά της σούπας κορν φλάουρ, χτυπήστε την σάλτσα και ρίξτε την πάνω στο φαγητό.
Προσοχή :  Σε αυτό το φαγητό επιβάλλονται οι βούτες!!!!!!!!!!!! Θα χρειαστείτε ένα κιλό ψωμάκι...
Πεθερούλα, πεθερούλη σας ευχαριστούμε!!!!!!!!

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Κοπή Πίτας των foodbloggers !!!!

Foodbloggers ετοιμαστείτε, το αγαπημένο blog una cucina προγραμμάτισε συνάντηση το Σάββατο 5 Φεβ 2011 για να κόψουμε την πίτα μας!!!!
Λεπτομέρειες θα βρείτε εδώ!!!!!
Ελπίζω αυτή την φορά να τα καταφέρω και να βρεθώ κοντά σας!!!!! Ακόμα ελπίζω στον Αρμενιστή να μην έχουν πρόβλημα με τα καρότσια...... χα χα!!!

Επιτέλους ήρθε η ώρα να γράψω και εγώ για το trendy βραβείο. Να ευχαριστήσω τις φίλες  Betty's Cuisine, την Μάνα του Λόχου, Maria Z και Aφροδίτη. Ελπίζω να μην ξέχασα κάποια.
Αφού άργησα τόσο , όλα τα μαγειρικά σπιτάκια το έχετε πάρει οπότε θα το δώσω σε κάποιες φίλες με καλλιτεχνικές ανησυχίες που μου αρέσει να παρακολουθώ:
Kelly's Creations
Los Angelinos
Sweet memories
Hand made with love
Πουαντερί
Ανεράιδα
Handmade by Efi
Craft inspiration
Art makes me happy
Never stop creating
Όποιος άλλος επιθυμεί να το πάρει, ελεύθερα!!!!


Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

O Άγιος Βασίλης ήρθε από το Τορίνο




Έχετε δίκιο, οι γιορτές περάσανε όμως εμένα με επισκέφτηκε ξανά ο Άγιος Βασίλης και αυτή την φορά μου έφερε καλούδια από το Τορίνο!!!!
Η Αγγελικούλα, παιδική φίλη της αδερφής μου Ελένης, που ζει στο Τορίνο ήρθε για τις γιορτές στην Πάτρα και μας έφερε όλα αυτά τα καλούδια. Μας ταξίδεψε γευστικά στο όμορφο Τορίνο.
Όσο για τα σοκολατάκια, την κρέμα σοκολάτας και την Gianduioni που δοκίμασα, το μόνο που μπορώ να πω : είναι απλά υπέροχα!!!!

Σας ευχαριστούμε Αγγελικούλα και Ντανιελίνο, ελπίζουμε να σας δούμε σύντομα και ξέρετε, την επόμενη φορά, περισσότερη Gianduioni.....

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Όταν έχουμε δίκιο πρέπει να μιλάμε!!!!!





Το θέμα μας με το καρότσι έγινε είδηση σε τοπική εφημερίδα (Κόσμος της Πάτρας) και σε τοπικό κανάλι. Έχει βουήξει η Πάτρα για εκείνη την καφετέρια στην οποία δεν θέλουν καρότσια!!!!!
 Είμαι πολύ περίεργη, η κυρία ..... που μου είπε πως η πολιτική του καταστήματος δεν θέλει καρότσια τι θα κάνει την επόμενη φορά που θα δει μια μανούλα με το παιδί της να μπαίνουν στο μαγαζί;
Όταν έχουμε δίκιο, η φωνή μας έχει δύναμη. Οφείλουμε να αντιδράμε σε τέτοιες καταστάσεις. Σίγουρα δεν ήμουν η πρώτη στην οποία έγινε η παρατήρηση για το καρότσι, μπορεί όμως (μακάρι) να είμαι η τελευταία.

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Η πολιτική του μαγαζιού δεν επιτρέπει καρότσια στο χώρο!!!!

Η 100η ανάρτησή μου έπρεπε να είναι ένα κέρασμα, αλλά φίλοι μου είμαι τόσο εξαγριωμένη που δεν κρατιέμαι. Θέλω τόσο πολύ να μοιραστώ μαζί σας την σημερινή μου άσχημη εμπειρία.
Σήμερα κατά τις 12 πήγα με την μαμά μου και την μικρή Χαρουλίτα (11 μηνών) για καφέ σε  μια καφετέρια που το όνομα της θυμίζει αξιοθέατο της Αγγλίας, στην Πάτρα. Το μαγαζί μέσα ήταν μισοάδειο, κάτσαμε στο τελευταίο τραπέζι πίσω πίσω.Παρκάραμε δίπλα μας το καρότσι της μικρής και την πήρα αγκαλιά. Δώσαμε παραγγελία και μετά ήρθε η υπεύθυνη του καταστήματος και μέσα στο χαμόγελο μας ζήτησε να πάρει το καρίτσι από δίπλα μας για να μην ενοχλεί.... Ποιόν να ενοχλεί; κανείς δεν καθόταν δίπλα, ήταν μισοάδειο το μαγαζί. Της απαντάω ότι το χρειάζομαι και τότε μου λέει ότι είναι πολιτική του καταστήματος να μην έχει καρότσια!!!! Αν γεμίσουμε εδώ καρότσια τι θα γίνει...... Είπα τότε στην μητέρα μου να σηκωθεί να φύγουμε, αφού ουσιαστικά μας διώχνουν. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πολύ εξαγριώθηκα, άρχισα να φωνάζω και να της λέω ότι αυτό που λέει είναι ότι δεν θέλουνε παιδιά στο μαγαζί και ότι θα έπρεπε να  ντρέπονται και ότι είναι απαράδεκτοι. Αυτή επέμενε " Μας δεν σας διώχνουμε, με το καρότσι έχουμε πρόβλημα, δεν  ξέρετε εσείς τι έχω δει εγώ !!! Μανάδες έχουν προσπαθήσει να αλλάξουν τα παιδιά πάνω στο τραπέζι"(μήπως προσπαθήσανε να τα αλλάξουνε στο τραπέζι, επειδή εσείς τους είχατε πάρει τα καρότσια; ή θα έπρεπε να αφήσουν τα παιδιά βρώμικα;) Κατά τα άλλα μόνο το καρότσι τους πειράζει..... Και συνέχισε η κυρία με την πιο επιτυχημένη ατάκα : " Άλλωστε δεν πρέπει το παιδί να είναι μέσα στα τσιγάρα!!!" Ποιά τσιγάρα; της απαντάω, δεν απαγορεύεται το κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους;;;;;; Καμμία απάντηση. Και εκτός αυτού εσείς θα μου πείτε πως θα μεγαλώσω εγώ το παιδί μου; και συνέχισα : "Από όταν γέννησα βγάζω έξω το παιδί, έχω γυρίσει σχεδόν όλα τα μαγαζιά της πόλης (καφετέριες και εστιατόρια) και ποτέ κανείς δεν μου είπε τίποτα, ούτε όταν το θήλαζα." Μέχρι τον 6ο μήνα την θήλαζα και έχω θηλάσει σε πολλές καφετέριες, ποτέ δεν αντιμετώπισα τέτοιες συμπεριφορές.
Συμπέρασμα : Κορίτσια από όταν γεννήσετε, ξεχάστε την έξοδο, ούτε για καφέ δεν πρέπει να πηγαίνετε ενοχλούνται οι καθώς πρέπει πελάτες!!!! από τα δικά μας παιδιά...
Πρόταση προς το μαγαζί : ας βάλουν μια ταμπέλα στην είσοδο του μαγαζιού που να γράφει ότι τα καρότσια έρχονται σε αντίθεση με την αισθητική του χώρου, ας γύρισουμε χρόνια πίσω που βάζανε ταμπέλες απαγορεύονται οι μαύροι, τα σκυλιά.....
Αναρωτιέμαι αν πήγαινε στο μαγαζί μια καθώς πρέπει κυρία με το μικρό σκυλάκι της στην LV τσάντα της θα την ενοχλούσε όσο το δικό μου παιδί;

Η Χαρά σε όλο αυτό το σκηνικό γέλαγε!!!!!

Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Το κριθαράκι που έγινε ριζότο




Αυτήν η συνταγή ήταν η τελευταία δικιά μου έμπνευση για το 2010!!!! Ήθελα να κάνω κάτι που δεν έχω ξαναφτιάξει, μια καινούργια τσαχπινιά, βέβαια με τις τρεις βασιλόπιτες που έφτιαξα από το μεσημέρι και μετά δεν προλάβαινα να φτιάξω κάτι πιο μπελαλίδικο, μην ξεχνάτε ότι είχα ήδη να φτιάξω τα προγραμματισμένα φαγητά της βραδιάς. 

Υλικά (στο περίπου....)
500 γραμμάρια κιμά μοσχαρίσιο
200 γραμμάρια κάστανα βρασμένα κομμένα κομματάκια
200 γραμμάρια κριθαράκι μέτριο
1 λίτρο ζωμό λαχανικών
μια χούφτα κουκουνάρι
1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
1 μικρό κολοκύθι (σε πολύ μικρά και λεπτά κομματάκια)
λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο
ελαιόλαδο
αλατοπίπερο

Εκτέλεση
Σε μια βαθειά κατσαρόλα βάζω λίγο ελαιόλαδο, τσιγαρίζω το σκόρδο, το κρεμμύδι και τον κιμά. Προσθέτω λίγο λίγο ζωμό για πέντε περίπου λεπτά, προσθέτω τα κάστανα, το κουκουνάρι, τον μισό μαϊντανό και το κριθαράκι. Συμπεριφέρομαι στο φαγάκι μου όπως στο ριζότο, δηλαδή προσθέτω λίγο ζωμό λαχανικών και όταν τον πιεί προσθέτω και άλλο μέχρι να βράσει το κριθαράκι. Θέλει περίπου 12 λεπτά σε μέτρια φωτιά. Πέντε λεπτά πριν το τέλος ρίχνω και το κολοκύθι και λίγο πριν το κλείσω ρίχνω και τον υπόλοιπο μαϊντανό. Δοκιμάζω και αλατοπιπερώνω.

Μην ξεχαστείτε, πρέπει να είστε συνέχεια πάνω από την κατσαρόλα για να μην σας πιάσει το κριθαράκι.
Εγώ το κριθαράκι συνήθως το τρώω μόνο ζεστό, όμως σε αυτή την παρασκευή μου άρεσε και κρύο (φύλαξα λίγο για να δω πως είναι την επόμενη μέρα και τρωγόταν μια χαρά)


LinkWithin

Related Posts with Thumbnails